Romuald Miller

Romuald Miller (9 stycznia 1882 - 29 lipca 1945) był polskim architektem i działaczem politycznym. Urodził się w Łodzi, gdzie ukończył Wyższą Szkołę Rzemieślniczą. W 1908 roku ukończył Instytut Inżynierów Cywilnych w Sankt Petersburgu. Działał w PPS i uczestniczył w rewolucji 1905 roku. Po powrocie do Łodzi pracował jako pomocnik architekta miejskiego, prowadził prywatną praktykę i założył zespołową pracownię architektoniczną.

Po I wojnie światowej zamieszkał w Warszawie i pracował przy projektach kolejowych. Później prowadził własną praktykę, współpracując ze Związkiem Zawodowym Kolejarzy. Projektował między innymi dworce w Gdyni, Żyrardowie i Grodzisku Mazowieckim oraz budynki w Warszawie. Współorganizował Związek Stowarzyszeń Architektów Polskich i był prezesem SARP w latach 1934-1937 oraz 1945. W czasie okupacji współtworzył podziemne Stronnictwo Demokratyczne. Po wojnie pracował w Biurze Odbudowy Stolicy i został powołany do Prezydium Krajowej Rady Narodowej. Zmarł w Otwocku, a pochowano go na warszawskich Powązkach.

Na podstawie artykułu „Romuald Miller” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.