Eryk Rosin

Eryk Rosin, używający pseudonimu „Wróbel”, urodził się 31 lipca 1911 roku w Koninie, gdzie zmarł 16 października 2003 roku. W 1931 roku zdał maturę w jednej z konińskich szkół średnich, a następnie ukończył Wydział Farmacji Uniwersytetu Poznańskiego, uzyskując tytuł magistra. Pracował w Wolbromiu i Kole, a w czasie II wojny światowej także w aptekach w Koninie i Chełmnie. Od 1939 roku działał w konspiracji, między innymi w Armii Krajowej. Uczestniczył w powstaniu warszawskim, a po jego upadku trafił do niewoli niemieckiej.

W latach 1945-1947 służył w Polskich Siłach Zbrojnych jako oficer do spraw sanitarnych 1 Dywizji Pancernej. Działał w Polskim Czerwonym Krzyżu, organizował transporty zaopatrzenia medycznego do Polski, a po powrocie został jego działaczem w Koninie. W latach 1950-1975 kierował tamtejszym Zarządem Powiatowym PCK, a w latach 1975-1984 Zarządem Wojewódzkim. W Koninie pracował też jako nauczyciel chemii i kierownik apteki. Był radnym Miejskiej Rady Narodowej. Otrzymał między innymi Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski i Krzyż Armii Krajowej. Pochowano go na cmentarzu parafialnym w Koninie.

Na podstawie artykułu „Eryk Rosin” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.