Antoni Hilczer

Antoni Hilczer był polskim działaczem niepodległościowym i urzędnikiem. Dane o miejscu jego urodzenia są rozbieżne: Wikidane wskazują Konin, a artykuł biograficzny Tarnowski Młyn lub Międzylesie. W latach 1907-1909 angażował się w tajne nauczanie języka polskiego i historii Polski. W 1909 roku został aresztowany za działalność w Narodowym Związku Robotniczym, kolportaż nielegalnych broszur oraz aktywność w jego oddziale bojowym. Skazano go na dziewięć lat katorgi, a wyrok zmniejszono do sześciu lat ze względu na młody wiek.

Po powrocie z wygnania w 1917 roku został ochotnikiem w wojnie polsko-bolszewickiej i walczył w Brygadzie Syberyjskiej. W latach 1919-1938 pracował w wydziale podatkowym Zarządu Miejskiego w Łodzi, a w latach 20. był redaktorem odpowiedzialnym tygodnika „Praca”. Pełnił funkcję sekretarza Narodowej Partii Robotniczej, należał do NPR-Lewicy i zasiadał w Zarządzie Kasy Chorych miasta Łodzi. Otrzymał Krzyż Niepodległości, Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921 oraz odznakę „Za walkę o szkołę polską”. Zmarł 29 marca 1938 roku w Radogoszczu.

Na podstawie artykułu „Antoni Hilczer” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.