Wystąpienie: Bronisław Foltyn

Stanowisko

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Conrad Drzewiecki był wybitnym choreografem, stworzył Polski Teatr Tańca i odegrał ważną rolę w unowocześnianiu polskiej sceny baletowej. Przykro mi to mówić, ale treść niniejszej uchwały jest wręcz laurkowa. Sejm to miejsce, w którym warto mówić prawdę, a przynajmniej jej nie przemilczać.

Po pierwsze, należałoby więc uzupełnić waszą uchwałę np. o relacje opisujące styl zarządzania Drzewieckiego teatrem, który oparty był na presji i podporządkowaniu współpracowników. Część takich zachowań dziś moglibyśmy określić jako noszące znamiona mobbingu. Wybitny talent nie może być usprawiedliwieniem dla złego traktowania ludzi.

Po drugie, artystyczny mit, który tu państwo próbujecie budować, pękł już w 1985 r., gdy jego prace w Łodzi zostały wygwizdane. O tym w uchwale nie ma ani słowa. Jego postawa i stosunek wobec Polskiego Teatru Tańca po odejściu budzą poważne pytania. Z relacji osób związanych wówczas z teatrem wynika, że nie chciał kontynuacji funkcjonowania teatru i kwestionował sens dalszego istnienia instytucji bez niego. Teatr mimo sprzeciwu Drzewieckiego jednak przetrwał i rozwijał się dalej.

Doceniając dorobek artysty, nie budujmy więc mitów, szczególnie tu, na tej sali. Pamięć wymaga prawdy zarówno o sukcesach, jak i o błędach oraz cenie, jaką płacili inni. Wymaga również prawdy o błędach, konfliktach i sposobie traktowania ludzi. Inaczej zamiast historii tworzymy laurki, a tego w Sejmie nie powinniśmy robić.