Wystąpienie: Witold Tumanowicz

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! To, co ujawniono na temat Szpitala Południowego w Warszawie, przekracza już wszelkie granice. Jeśli przedstawione informacje się potwierdzą, to nie będziemy mówić już tylko o bałaganie organizacyjnym ani o pojedynczych nadużyciach. Będziemy mówić o systemie. Na ludzkiej tragedii miał powstać prywatny biznes. Według ujawnionych informacji rodziny zmarłych były kierowane do konkretnego zakładu pogrzebowego. Konkurencyjnym firmom utrudniano odbiór ciał, a za wydanie zwłok oraz kolejne usługi miały być pobierane nieoficjalne opłaty. Pojawiają się również relacje o prowadzeniu działalności pogrzebowej na terenie publicznego szpitala, wykonywaniu czynności, które powinny odbywać się wyłącznie w zakładach pogrzebowych, a nawet o wykorzystywaniu dramatu rodzin znajdujących się w żałobie do osiągania prywatnych korzyści. To nie jest tylko problem jednego pracownika. W artykule, który ostatnio opublikowano w prasie, pojawiają się relacje, że o tych praktykach od dawno mówiło środowisko pogrzebowe, że składano skargi, że mimo to nic się nie zmieniało. Jeśli tak było, to oznacza to całkowitą kompromitację nadzoru nad tą placówką.

To już kolejna afera dotycząca Szpitala Południowego. Najpierw skandal na SOR, dziś zarzuty dotyczące prosektorium.

Coraz trudniej uwierzyć, że są to przypadkowe incydenty. Coraz bardziej wygląda to na efekt wieloletniego przyzwolenia na patologię. Polacy oczekują ustalenia pełnej odpowiedzialności wszystkich osób, które dopuściły do tej sytuacji lub ją tolerowały. Państwo mają obowiązek zapewnić godność człowiekowi nie tylko za życia, ale również po śmierci. Jeśli nawet ten obowiązek przestaje być respektowany, to znaczy, że system wymaga gruntownej naprawy.