Wystąpienie: Marcin Józefaciuk

Stanowisko

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Druk nr 3099 łączy dwie odmienne zmiany. Podniesienie po 25 latach limitu zwolnienia z PCC przy sprzedaży rzeczy ruchomych z 1 tys. do 3 tys. zł jest racjonalne. Państwo nie powinno prowadzić postępowań, których koszt zbliża się do wysokości podatku. Warto jednak od razu wprowadzić automatyczną waloryzację tego limitu.

Zmiana opłaty miejscowej także ma uzasadniony rdzeń. Dziś przekroczenie norm powietrza w rozległej strefie może blokować dochód gminy turystycznej, choć źródło problemu leży poza nią. Turyści korzystają z lokalnych dróg, transportu, bezpieczeństwa i porządku. Fakultatywne narzędzie dla samorządu jest więc potrzebne.

Dobrze, że nie powtórzono pomysłu z druku nr 2872, aby 18% wpływów oddawać Polskiej Organizacji Turystycznej. Dobrze też, że poszerzono zwolnienia dla osób z niepełnosprawnościami, osoby towarzyszącej oraz opiekunów zorganizowanych grup szkolnych.

Nie nazywajmy jednak całego projektu deregulacją. Maksymalna zwykła stawka na 2027 r. rośnie z 3 zł 56 gr do 5 zł, czyli o ok. 40%. Po usunięciu kryterium celu pobytu zapłacą również krótkoterminowi goście służbowi. Małe pensjonaty i gospodarstwa agroturystyczne staną się obowiązkowymi płatnikami, z odpowiedzialnością, rejestrem pełnych adresów i comiesięcznym raportowaniem.

Ocena skutków regulacji nie podaje pełnego bilansu ani kosztów poboru, choć szacuje ok. 35 mln zł dodatkowych wpływów z samego podniesienia limitu. Nowe zasady opłaty mają ruszyć 1 stycznia, a dotychczasowe uchwały gmin stracą moc.

Dlatego poprę skierowanie projektu do komisji, ale nie jest to czek in blanco. Oczekuję ograniczenia zbieranych danych, rzadszego raportowania dla najmniejszych i sezonowych obiektów, realnego czasu na wdrożenie oraz publicznego rozliczania wpływów.

Samorządom potrzebne jest narzędzie. Przedsiębiorcom proste prawo. Podatnikom uczciwa informacja, że to poszerzenie opłaty, a nie tylko porządkowanie przepisów.